از هنوز تا همیشه ...

 

http://peymankhasi.blogfa.com/

 

!

 

درود    

 

این وبلاگ به دلایلی شخصی ، تا مدتی در یک معطّلی بیدار ، چُرت می زند !   

 

دوستان و مخاطبان بزرگوار

 

اگر تمایلی داشتید پس از سیاحت نوشته های پیشین   

 

انتقادهای ارزشمند خود را  

 

به شعرحرف ها و اندیشه ها

 

سنجاق کنید .  

 

 

 

                                                                با احترام  ؛ پیمان خاصی

 

آپ تو دیتِ سفارشی کلاغ ها

 

وقتی نطق های بدون نطفه به گوشت می رسد (آشکارا)

وقتی پرستوها پرهایشان را به آهنربا می سایند (قایمکی)

وقتی ستم دیدگان ستمکار سر راهت سبز می شوند (گله گله)

وقتی کلاغ ها را "سفارشی" آپ تو دیت می کنند (یکی یکی)

بترس

از آنانی که 

همیشه

نان

به دست دارند .

 

بیمارستان زندگی

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

 

زیر بارش شبهای بدون ستاره

روزها

منجمد شده اند

و

در تاریکی مطلق ِاُکسیژن

بوسیلهء کربن های سیاسی

شب ها ؛

خفه و خاموش .

 

$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$

 

در حوالی یکی از سالروزهای حیران شدنم 

بستری در بخش شکستگی قلب ، در کُما (!؟)

سونوگرافی مغزم را

به یک مرد متخصص مامایی می دهم ؟؟!

می گوید: خروس ذهنت ،

            چهل پنجاه هفتهء پیش، تخم گذاشته است ؟!!

            جنین درون آن نیز،

            مشغول بازی شطرنج با خودش است .

کمی ..

مکث می کنم

خیلی دوست دارم بدانم که؛ اندیشهء من دختر است یا پسر ؟؟؟   

که تا می خواهم بپرسم ...

بلندگوی بخش

پیج می کند :

                  دکتر زردآلو هرچه سریعتر به اورژانس ِلاک پشتها 

 

                  دکتر زردآلو هرچه سریعتر به اورژانس ِلاک پشتها 

 

دکتر هم با رعایت کامل حجابش

نسخهء مرا نپیچیده

معاینه را می پیچد

و می رود به پشت بامِ بیمارستان

؟؟؟؟؟

دکتر که نیآمده، می رود.

به میز کنار تخت بستریم نگاه می اندازم 

نگاهم نیز از آنجا

به جنازهء من که هنوز نفس می کشد،

خیره می شود !!

توی فکر و انتخاب بین کمپوت های گلابی و گیلاس هستم که

پرستاری را می بینم که روپوش سیاه به تن دارد

و

با خودش می گوید:

                          "  مرگ به اندازهء زندگی زیباست ،

                               و زندگی

                                           به اندازهء  بُعدِ نگاهِ من

                                و بُعدِ نگاه من

                                                   به اندازهء مرگم !  " 

خیلی آرام

دستانم را از روی کمپوت ها بر می دارم

و خیلی سریع

گلهای درون لیوان روی میز را بو می کنم

و به سرِجای اولم برمیگردم !؟!

پرستار

سِرُم را برای تزریق آماده می کند

که اشتباهی آنژیوکت را

به درون روحم می زند

و ناگهان :

              یک ستارهء کاغذی زرد

              از دیوار مهد کودک دو کوچه بالاتر از بیمارستان

              به زمین می افتد

و دیگر من

درین روزها  و شب ها نیستم

که

بخواهم صدای پرستار مشکی پوش شاعره

و توصیه های مامای مغزم را بشنوم

تا

چیزی را جدی بگیرم!

 

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

                         - سکانس همزمان =

جبرئیل گرسنه است

یک عالمه کار دارد

و خیلی عجله

نیمرو درست می کند

تا زود تر به کارهایش برسد .

 

در سکوتی شفاف،

یک دفعه؛

مغز من ترک بر می دارد

و از کنار تابلویی می گذرم

که رویش نوشته شده :  

 

                       " شهرداری شهر حیرانی، سفرِ خوشی را برای شما آرزو میکند "

 

حالا دیگر جبرئیل چاشتش تمام شده است 

به سراغم می آید

مرا از اتومبیل پیدا میکند و می پرسد :

                                                  کارت دانشجویی ات کو؟

 

پنچری چرخ چپ عقب را نشانش می دهم ؟!

 

ماشین را توقیف می کند

به اتهام سوار کردن یک روسپی باکره نامرئی !؟

 

به جریمه نوشتنش زُل می زنم

و به دستخط  بدش که می بینم نوشته :

توبیخ و ... (سه نقطه) به جرم اینکه  

هنگام رانندگی مشغول پرورانیدن اندیشه در سرش بوده است !

 

حین ِنوشتن

به مسخره لبخند می زند

و من هم ؛

ریلکس منتظر می مانم

که خدا بیاید

               تا از حادثهء سرطانِ خوشخیم سرنوشت من،

کروکی بکشد .

 

 

 

                                                                          14 مهرماه 1385 خورشیدی

                                                                                      پیمان خاصی

                                                                                           اراک

 

زنگ اول :

 

شک کن

 

ایمان بیآور

 

آب و خاک و باد و آتش

خشک و نابارور و خفه و خاموش

می شوند

 

ریشه هایت را

بیرون بیاور ازین نفتِ تباه

ازین  ننگِ سیاه

 

در اندیشه هایت

ریشه بِدَوان

 

بچهء زاییده شده

پس گرفته نمی شود

 

ایمان بیآور، شک نکن

 

مشکوکم !

                                                 " رسالهء عشق "

لابه‌لای هزار جفت کفشِ ميهمان ،
يک جفت دمپايیِ پُرگو
داشتند از بازگشتِ سندباد بحری
قصه می‌گفتند .


خانه پُر از همهمه بود :
حرف، حرف، حرف ... !


آن شب
آخرين کشتی قاهره
برای بُردنِ سقراط آمده بود .
کرايتون گفت :
ممکن است بینِ راه، باران بيايد .


روزنامه‌ها نوشته بودند :
عده‌ای در بندرِ بنارس
هنوز هم
شربتِ شوکران می‌فروشند .
سقراط گفت :
 حیرتا ... ، مردمانی که من ديده‌ام
ديروز با گرگ گفت‌وگو می‌کردند،
امروز با چوپان !
پس چراگاهِ بزرگِ پَرديسان کجاست ؟

دمپايی‌ها داشتند برای خودشان قصه می گفتند .
دمپايی پای راست گفت :
امشب ماه خيلی غمگين است،
به همين دلیل 
آب از آب تکان نخواهد خورد .
دمپايی پای چپ گفت :
آرامتر حرف بزن دوستِ من،
من به اين کفش‌های واکس‌زده مشکوکم !

 

 

 

                                        ( از کتابِ سمفونی سپیده دم – استاد سیدعلی صالحی )

 

110

مرا در فکر فرو می بری

و

آنگاه

قلب مرا می ربایی .

 

نه ،

با صد و ده

تماس نخواهم گرفت

در اندیشه هایمی

و جای دوری

نمی توانی بروی !

 

ستاره ، ایستگاهِ نگاه هایت ؛ رفتن گاهِ من به ... بود

 

امنیتِ چشمانِ تو

هر روز

مرا

در سکوتی سربه زیر

یاغی تر از دیروز می کند …

 

ستاره جان

چقدر خوب است که تمامِ دنیا نمی تواند مرا بفریبد

وقتی دستان نجیب تو

در این همه عذاب ،

سراب و دروغ نیستند

و

می شود

چشم بسته

خیلی چیزها را دید ؛

از

ژنتیکِ بی رنگِ رنگین کمان گرفته

تا

سطح مولکولی اندیشه های جبرئیل را ؟!

 

 

               * * * * *

 

بیدار می مانم

و در سایه روشنِ نگاه هایت

پرسه می زنم

اینطوری در ایستگاه چشمان تو

مسافرِ رفتنگاه قلب خودم می شوم ...

 

بگو؛

سوغاتی چه دوست داری

برایت بیاورم ؟

 

 

5 نوشته’ خوشگل از وب تردید ٍخاکستری :

 

روز مبادا 

 

روز مبادای من نباش!!

همین حالا به تو نیازمندم.

 

 

چوپان دروغگو

 

قالَ چوپان الدروغگو:

((دروغ نگویید٬ گر چه مصلحتی باشد))

                                                                

 

دنیا

 

مگه نمی گن دنیا دو روزه؟؟

پس چرا تموم نمی شه؟؟؟؟؟!!!!!

 

 

اشک

 

تو هیچ وقت نمی توانی مانع اشک های انسانی شوی٬

اما حداقل می توانی دلیل اشکهایش نباشی!

  

 

قانون

 

هر گونه؛

دل شکستن،

         پیگرد قانونی دارد.        

 

 

 

http://www.tardidekhakestari.blogfa.com/

 

فصلٍ تازه

                                                              “ NEW SEASON  “

IF YOU WANT TO DRAW TO ME

JUST DRAW THE SUN IN THE BRIGHT SKY

 

 

IF YOU WISH TO COME TO ME

LEAVE YOUR SOUND OF CRY

IT`S TIME TO FLY

 

 

CAUSE  I MOVED THROUGH THE NIGHT

FOR GETTING TO A NEW SEASON

I`V FOUND THE REAL SOLUTION

I`M LEAVING WITH THE REASON

 

 

OVER HERE BY THE SUN

I`M FLOURISHING A FRESH AND NEW

I`M FIYING WITH THE LOVE

FOR GETTING TO THE TRUTH …

 

 

* TARANEH   MOKARRAM *

http://www.taranehmokarram.ir/

 

.

 

کارآموزیِ زندگی

به من آموخت که ؛

زباله های عفونی

خارج از محیطِ بیمارستان هم

وجود دارند !؟

 

EKG

 

                                                       بدون اینکه نگاهِ تو را به تماشا بنشینم :

 

ببین ؛ یک لحظه بازیگوشی خداوند ، در عمقِ چشمان تو

        چطور

        جدّی جدّی

        مرا

        یک عمر

        به اوج حیرانی

        برده است !؟

 

نه ، نگاه نکن

فقط به من بگو که : این فصل برداشت ذرت های مزرعه ، پس کی فرا می رسد ؟!

                       

         من از این همه پرندهء ترسو ، خسته شده ام

         در همین حوالی

         حوالی همین دم دست ها

         قصدِ دوردست ها را کرده ام .

         میخواهم به جایی سفر کنم که در چشمان موجوداتش ،

         ای . کی . جی . وجود داشته باشد .

 

عمق چشمان مرا به تماشا بنشین و اگر خواستی همسفر من باش ... 

 

 

بودن و دیگر نبودن

 

خوب که نگاه می کنی

می بینی ؛

              آنقدر می دانی که هیچ نمی دانی ؟

 

اما

     فقط ،

             وقتی که می فهمی :  تمام واقعیت ها ، همهء حقایق نیستند !

از حس ِخوشگل ِبودن و

                      بعدها دیگر نبودن

به

   اوج سرنوشت خود

                            می رسی ،

و اینگونه

اگر ماه را خاموش کنند

و یا نور ِخورشید را سنگسار ،

باز

       تو   

       به راه خود

                     ادامه می دهی و

به آن چیزهایی که

                        باید بیاندیشی ، می اندیشی

و

سکوت های سبزت را فریاد می زنی

حتی

اگر تمام آرزوهایت را

                            بیات کرده باشند .

 

و

  اکنون :  

             کاشت بذر گندمی نو

آذوقهء جوجه کلاغ ِحافظهء خداوند

                                             خواهد شد

و اینگونه :

اخبار بیخبری این روزها ،

به یقین

         از یاد

فراموش نخواهند شد ؟!

                                                                                                 پیمان خاصی

                                                                                            31/امرداد/1386

 

یه واقعیت غیرقابل انکار :

 

آخرین برگ سفرنامهء باران ، 

این است : 

که زمین چرکین است !

                                                             دکتر شفیعی کدکنی

 

سی پی آر

 

کاش ؛

کسی حرف های مرده را C.P.R می کرد

تا

واژه های نو

به مرگ مغزی پنهان خود

اعتراف می کردند ...

 

 

                                                                      ( پری قادری )

 

نا نوشته ...

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

اگر چه خاموشم

ولی هنوز ، قدرت تشخیص ِ نور را از ظلمت

و فریاد را از سکوت دارم !

 

                                                                   " رضا صادق پور "